sitemap | zoek
english | français | español
deutsch | русский
 

home > seks & samenleving > maatschappij > prostitutie > mannen willen seks, vrouwen willen liefde

Prostitutie

 

Mannen willen seks, vrouwen willen liefde

Mariska Majoor van het Prostitutie Informatiecentrum

Mariska Majoor

Ze is mooi, slim, en ongekunsteld aardig, een droom van een vrouw met overvloedig lang haar en een geinige pet op. Mariska Majoor heeft ooit zelf sekswerk gedaan, maar bijna tien jaar geleden stopte ze daarmee en opende in de Engekerksteeg het Prostitutie Informatie Centrum. Het is een schilderachtig gelegen winkel achter de Oude Kerk in hartje Amsterdam, vlak bij de Wallen.
Het PIC trekt veel toeristen, zelfs in oktober. De sfeer is gezellig, met gedempt licht, posters aan de muur, een rekje met artistieke ansichtkaarten, een tafel met literatuur over prostitutie, waaronder Mariska's eigen boek 'Als seks werken wordt', ook in het Engels 'When sex becomes work', brochures als Places to go en The Cool Guide, een kast
met T-shirts en snuisterijen waaronder porseleinen peper- en zoutvaten in penisvorm, maar ook een rek met informatie voor prostituees, zoals een krant 'How do you go about paying tax when you work in prostitution?'. Alles is van een prijskaartje voorzien, want het PIC moet zichzelf bedruipen. Vanaf volgend jaar zal de winkel uitgebreid worden en samensmelten met de Wallenwinkel, Mariska's nieuwste project.

Mariska zit achter een balie midden in de winkel en staat mij te woord, van tijd tot tijd bezoekers helpend die vragen stellen en inkopen doen. Een van hen komt uit Schotland en schrijft een boek over prostitutie. Ze wil een gesprek voeren met een prostituee. Hoe zal ze dat aanpakken? "Gewoon aanspreken", zegt Mariska, "vragen of ze wil, en niet vergeten haar geld te bieden, want een gesprek kost tijd en tijd is geld". De dame bedankt haar, loopt weg maar komt halverwege weer terug. Ze is bij een sex show in Casa Rosso geweest en wil weten of de penissen van de heren die daar optreden echt zijn: they were so big! Mariska verzekert haar van wel en giechelt mee. "Droom er maar niet van!" roept ze.
De telefoon gaat ook geregeld, en ik vang flarden op over de GGD poli voor jongens, de vertrouwensvrouw migrantenprostitutie, de CD 'Tippeltrucs' (hier verkrijgbaar), en vragen die ook duidelijk persoonlijk getint zijn.
Mariska Majoor heeft aan de prostitutie een fulltime baan. Behalve deze winkel, die vier middagen in de week geopend is, is ze oprichter en hoofdredacteur van het sinds kort verschijnende uitstekend verzorgde blad 'De Rode Lantaarn', dat in een oplage van 3500 over 650 boekwinkels verspreid wordt.

Verandering
Ik begin met te vragen hoe het nu met de prostitutie gaat, vergeleken met 15 jaar geleden.
"Om te beginnen zijn er hier in Amsterdam van de 10.000 prostituees die er toen waren misschien nog 3.000 over. De economische recessie is, denk ik, één oorzaak. Ten tweede spelen de wettelijke maatregelen een rol. Als je prostitutie 'normaal' wilt maken, wat sommigen met de beste bedoelingen nastreven, dan betekent dat toch regeltjes en voorschriften, die veel sekswerkers juist niet willen. Ik zelf heb het in de goede periode gedaan, er was in korte tijd goed mee te verdienen, en je voelde je ongebonden. Minder politie op bezoek, minder gezeik aan je kop. Daar stonden natuurlijk nadelen tegenover, zoals rechteloosheid en soms slechte arbeidsomstandigheden. Maar als je nu in een keurig brandvrij kamertje zit en je verdient geen moer, is dat ook niks. Belasting betalen heeft het voordeel dat je de prostituee dwingt om na te denken over wat ze doet, wie ze is. Maar aan de andere kant vind ik ook dat de belastingdienst soms veel te weinig rekening houdt met het beroep. Ik heb ook begrip voor de ondernemers.
De nieuwe wet heeft het bordeelverbod opgeheven, maar ook regels gesteld, bijvoorbeeld dat vrouwen van buiten de EU hier niet mogen werken. Veel van die vrouwen zijn illegaal. Voorheen werd dat getolereerd: de politie keek alleen of ze een paspoort hadden en of ze uit vrije wil het werk deden. Maar toen die wet er was, waren die vrouwen strafbaar en de enige plaatsen waar ze naar toe konden, dat waren de tippelzones. Gevolg: tippelzones werden vrijplaatsen voor illegaliteit en (drugs)criminaliteit. De gemeente kan dat niet gedogen, ik begrijp dat ook wel. Maar afschaffen vind ik helemaal niks. Rotterdam en Amsterdam hebben het besluit al genomen. Den Haag aarzelt nog".

Prostitutie; De Rode LantaarnEroscentrum
"Rotterdam heeft een alternatief bedacht: een eroscentrum, zeg maar een gebouw met kamertjes. Daar moet dan huur voor betaald worden. Ja, dat wordt dus niks. Want waarom werkt iemand op de tippelzone? Omdat ze geen huur wil of kan betalen. De drugsverslaafde prostituees van de tippelzone gaan daar dus niet naartoe. Amsterdam heeft geen alternatief, en het resultaat is in beide steden hetzelfde: die vrouwen waaieren over de stad uit. Waar ik me dan vooral zorgen om maak is hun veiligheid. Want hoe afschuwelijk zo'n tippelzone ook is, het is er veilig omdat het werk daar ter plaatse gedaan wordt. En in de huiskamer die erbij hoort wordt ook een stukje zorg verleend. Als ze nu weer bij een vreemde vent in de auto gaan stappen, weten ze niet waar ze mee naartoe genomen worden."

Aanval
Zo komen we als vanzelf op de vraag naar de prostituee als slachtoffer. In november 2002 opende Anke Manschot van de redactie van 'Opzij' de feministische aanval op de prostitutie onder de titel 'Moet de hoerenloper gestraft?' Ze schrijft: 'In Zweden wordt prostitutie als geweld tegen vrouwen beschouwd. Geweld dat net zoals incest bestreden moet worden.' Volgens Manschot, die aansluit bij het nieuwrechtse denken in Europa, moet ook in Nederland het kopen van seks met geld strafbaar gesteld worden, want het is altijd misbruik van de vrouw. Hoerenlopers moet ingepeperd worden dat zij de vrouwenhandel in stand houden met hun consumentengedrag. Geen vrouw wordt uit vrije wil prostituee. Het idee dat prostituee een gewoon beroep kan zijn waarvoor normale rechten en plichten geëist moeten worden , zoals De Rode Draad doet, is volgens Manschot achterhaald. Wat vindt Mariska van die gedachte? Komt het in Nederland ook tot het strafbaar stellen van hoerenlopers?
"Nee, dat kan ik me echt niet voorstellen. Het woord hoer gebruik ik trouwens nooit. Je weet natuurlijk nooit, maar dat je weer helemaal terug zou gaan van de vrije manier waarmee we nu met dat onderwerp bezig zijn, nee dat lijkt me onvoorstelbaar. Ik vind dat hele idee van de prostituee als slachtoffer heel erg irritant. Ik heb ook met een ingezonden brief gereageerd op dat stuk. Een hele boze brief. Aan de andere kant, als je de klok weer terugzet - en ik denk dan als prostituee - dan is dat beter voor het geld. Exploitanten zeggen dat ook: verbiedt het maar weer lekker. Alleen de strijd voor meer acceptatie en respect - waar je de wet voor nodig hebt - is dan weer verloren."

Gehandicapten
Zolang er mannen en vrouwen bestaan, blijft de prostitutie bestaan, daarover zijn Mariska en ik het eens. Ik zeg dat dat komt omdat mannen nu eenmaal liefde zoeken en vrouwen dat niet voor niets geven. "Onzin", zegt Mariska, "Mannen willen seks, vrouwen willen liefde". Dit zou een boeiend en heftig debat kunnen worden, maar de tijd is bijna om. Heeft ze nog een advies voor de NVSH, die iets wil blijven doen voor bijvoorbeeld gehandicapten?
"Je doelgroep is heel groot, die hoef je niet te zoeken. Wie je moet zoeken, dat zijn vrouwen die niet al te jong maar ook niet al te oud zijn, die geduld genoeg hebben om anderhalf uur bij zo iemand te zijn, die ontspannen sociaal bezig zijn, en die ook voldoening kunnen ontlenen aan dit werk. Adverteren dus, en selecteren, en dan je dienstverlening bekend maken bij de hulpverleners van je doelgroep. Maar je moet het wel zakelijk doen, dus een bedrag van 150 euro is voor zo'n bezoek niet verkeerd. Als ik de bemiddeling zou doen, zou ik daarvoor een vast bedrag van 20 of 30 euro berekenen."

De Rode Lantaarn is bij verschillende boekhandels verkrijgbaar (zie voor verkooppunten www.derodelantaarn.nl) en kost €3,15.

Dik Brummel

Literatuur:
Mariska Majoor,
Als sex werken wordt, Stichting PIC, Amsterdam, 2001
Tijdschrift
De Rode Lantaarn, uitg. De Wallenwinkel, mariskamajoor@planet.nl

website:
www.pic-amsterdam.com
www.derodelantaarn.nl
www.clara-wichmann.nl

 

home | seksuele informatie | seks & samenleving | opinie | direct hulp | de nieuwe sekstant | over de nvsh | zoek

sitemap | contact | steun de nvsh | adverteren | vacatures