sitemap | zoek
english | français | español
deutsch | русский
 

home > seks & samenleving > maatschappij > prostitutie > seks als ruilmiddel

Prostitutie

 

Seks als ruilmiddel

Onlangs kwam er een vraag binnen bij de NVSH waar men niet zo goed antwoord op wist. Het ging over seks als ruilmiddel’ en de vraag of jongeren nu eerder seks hebben of vroeger rijp zijn dan vroeger. Terecht vroeg de vraagsteller zich af of wij deze ontwikkeling moeten normaliseren of dramatiseren, mocht er überhaupt sprake zijn van een ontwikkeling. Want is dit iets van de laatste tijd of bestaat het al langer en komt het nu pas aan het licht?
De lezer werd gevraagd hier een reactie op te geven, gebaseerd op eigen ervaringen van ‘vroeger’. Dit lijkt mij een goede manier om de discussie te voeren. Was het vroeger ‘anders’?
Van jongs af aan ben ik gefascineerd geweest door jongens en seks. Vooral de aantrekkingskracht die ik scheen te hebben, vond ik intrigerend. Het mocht natuurlijk niet – mijn ouders waren streng christelijk – maar daardoor werd het des te interessanter. Ruimte om te experimenteren kreeg ik niet, dus ik moest me eerst losmaken van mijn omgeving.
Toen ik op 15-jarige leeftijd van huis was weggelopen, haalde ik de schade ruimschoots in. Ik deed alles wat god had verboden. Eerlijk gezegd dacht ik dat iedereen dat deed, maar dat bleek een misvatting. Ik werd toch wel een beetje aangekeken op mijn polygame gedrag, niet dat het me veel kon schelen. Vrijheid, blijheid!
Pas toen ik echt verliefd werd bleek ik de trouwste persoon die er bestaat. Kennelijk zit het toch in de mens om iemand exclusief voor zich alleen alleen te willen hebben.
De relatie ging uit. Je kunt het kalverliefde noemen, ik was er kapot van. Ik pakte mijn oude leventje weer op, maar dat ging niet meer zo gemakkelijk. Ik was gekwetst en had verdriet. De tijd van de onbezonnen jeugd leek voorbij. Van ‘het onschuldige kind’ kun je in dit verband moeilijk spreken.
Ik ontdekte de macht die je hebt als vrouw. Eerst door mannen aan te trekken en ze dan weer af te stoten. Dat gaf genoegdoening. Zoete wraak. Seks kon me uiteindelijk gestolen worden. Alleen als ik verliefd was, vond ik het lekker. En verliefd werd ik niet meer zo snel.
Later vroeg ik ook geld in ruil voor seksuele diensten. De luxe die ik me daarmee kon veroorloven, bood troost. Ik kocht dure kleren en mooie sieraden om mezelf nog aantrekkelijker te maken. Gelukkig was ik niet, want ik leidde een dubbelleven. Op school raakte ik mijn beste vriendin kwijt toen die er toevallig achter kwam. En de psychiater waar ik hulp zocht, wilde het liefst zelf gebruik maken van mijn diensten. Dat vond ik nogal pervers.
Gedesillusioneerd zette ik mijn zoektocht naar het geluk voort. Ik ging steeds meer geld vragen en leerde dat je verschillende prijzen moet hanteren voor verschillende handelingen.
Ik geloof niet dat ik er wat aan over heb gehouden. Althans niets aantoonbaars zoals een laag zelfbeeld of problemen met seks. Mijn geremdheid daarin is eerder een gevolg van mijn opvoeding. Mijn losbandige leven daarna waarschijnlijk ook.
Ik geloof dat seksualiteit een natuurlijk proces is en dat je daar niet zo moeilijk over moet doen. Ik deed dat in elk geval niet. Ik zag mezelf meer als hulpverlener. Ik vond die mannen vaak wel heel zielig. Je zal maar zo geleefd worden door je geslachtsdrift en er zoveel voor moeten betalen! Of het voor hen een vrije keus was, betwijfelde ik. Voor mij was het dan in elk geval wel. Ik heb geen spijt, het hoorde bij mijn ontwikkeling tot mens.
Nu zou ik geen geld meer vragen voor seks. Ik ben 40. Het zou nog wel kunnen, maar ach. Geld en goed vind ik niet zo belangrijk meer. Ik heb nu een kind dat ik wil opvoeden naar mijn normen en waarden. En ondanks het feit dat ik geen relatie heb en seks wel mis, voelt het goed.

 

home | seksuele informatie | seks & samenleving | opinie | direct hulp | de nieuwe sekstant | over de nvsh | zoek

sitemap | contact | steun de nvsh | adverteren | vacatures