sitemap | zoek
english | français | español
deutsch | русский
 

home > seks & samenleving > maatschappij > seksuologie > kinsey

Seksuologie

 

Kinsey

Manuella de Rijke Uit de film ‘. De grootste seksresearcher van de 20e eeuw, gespeeld door Liam Neeson

Alfred Kinsey publiceerde zijn levenswerk in twee dikke boekdelen. In 1948 - na zeven jaar onderzoek van een team onder zijn leiding - verscheen Sexual behavior in the human male (Sexuele gedragingen van de man) en 5 jaar later, in 1953, Sexual behavior in the human female (Sexuele gedragingen van de vrouw). Die titels zijn in het Engels veelzeggend. Het gaat over ‘male’ en ‘female’, en dat zijn biologische termen. Kinsey, geboren in 1894, had als bioloog zijn sporen verdiend. Hij was professor aan de Universiteit van Indiana en had de grootste verzameling galwespen ter wereld opgebouwd. “En elk van die wespen is een individu, de ene net weer iets anders dan de andere,” zei hij graag. Ook de mens zag hij als een soort, bestaande uit unieke individuen.
In de jaren dertig, en wellicht al veel eerder, kwam de gedachte bij hem op om het seksuele gedrag van de mens in kaart te brengen. Het was hem opgevallen dat in alle studies, zelfs biologie en psychologie en medicijnen, de seks werd doodgezwegen alsof het een geheimzinnig gevaar was. Hij begon voorlichting te geven en merkte dat studenten met allerlei vragen rondliepen waarop hij geen antwoord wist. Zijn eigen huwelijksnacht was een ramp. En hij vroeg zich af of andere mensen net als hij rondliepen met seksuele verlangens, fantasieën, schuldgevoelens, of ze aan zelfbevrediging deden, hoe en hoe vaak, wanneer de eerste keer was, of ze vreemd gingen, of ze ervaring hadden als kind, met dieren, met porno, naaktlopen, homoseks, pedoseks, prostitutie, of ze problemen hadden met erectie of klaarkomen, enzovoort enzovoort. De lijst die hij uiteindelijk gebruikte als basis voor zijn onderzoek, bevatte meer dan 350 vragen. Die werden aan bijna 20.000 mensen mondeling gesteld door Kinsey’s medewerkers, en die moesten daarvoor getraind worden. En antwoorden moesten worden uitgesplitst naar geslacht, leeftijd, geloof, sociale klasse, burgerlijke staat, familie-achtergrond, woonstreek.
Kinsey kreeg een eigen Instituut voor Seksonderzoek (het heet nu het Kinsey Institute) op het terrein van de universiteit. Hij werd gesubsidieerd door de Rockefeller Foundation en toen in 1948 het boekdeel over de man verscheen was hij op slag wereldberoemd. Hij werd vergeleken met Galilei, iemand de mensheid licht bracht waar duisternis had geheerst. Er was duidelijk een grote behoefte aan zijn onthullingen, die bevestigden dat wat er in de medische en andere boeken stond niet waar was. Er bestond veel meer seks dan de huwelijksplicht, veel meer zelfbevrediging, fantasie, variatie, homoseks, kinderseks, dan de heersende mening wilde weten.
Kinsey’s eerste boek viel samen met het begin van een nieuwe fase van de seksuele hervorming (net als de oprichting van de NVSH in 1946), die zou uitmonden in de seksuele revolutie van rond 1970.
Even leken in 1948 de tegenkrachten in de minderheid, wellicht ook door de euforie van na de oorlog. Maar binnen vijf jaar sloeg de stemming in Amerika weer om.
Toen Kinseys boek over het vrouwelijke seksuele gedrag in 1953 verscheen, werd dat veel minder goed ontvangen. Dat vrouwen ook in groten getale al heel jong aan zelfbevrediging doen, wilde fantasieën hebben, niet als maagd het huwelijk ingaan en overspelig zijn, leverde ongeloof en ontkenning op. Billy Graham noemde Kinsey’s werk een aanval op de Amerikaanse normen en waarden, leden van het Congres verdachten hem van communistische sympathieën, en de Rockefeller Foundation trok de subsidie voor zijn werk in.
Kinsey was niet ongevoelig voor deze bejegening. Privé had hij het ook niet makkelijk. Zijn streng-religieuze vader had hem vanaf zijn jeugd genegerd. Hoewel hij redelijk gelukkig getrouwd was, had hij homoseksuele verlangens die zijn vrouw met walging vervulden. In zijn team van medewerkers deden zich spanningen voor doordat sommigen wel en anderen niet konden omgaan met de vrije seks die Kinsey leek te willen bevorderen. Zijn gedrevenheid -om niet te zeggen monomanie- moest ook wel leiden tot conflicten. In 1956, pas 62 jaar oud, stierf hij aan een hartaanval.
De jaren vijftig vormden een korte dip in de progressieve seksuele hervorming die vanaf de oorlog tot ongeveer 1975 duurde. In de Westerse wereld zijn bepaalde ideeën en praktijken gemeengoed geworden, maar andere werden niet gerealiseerd of op de vuinishoop van publieke afkeer gegooid. In Amerika is dit proces in het algemeen gesproken met veel hoogzedelijke en religieuze controverse gepaard gegaan, maar ook in Nederland is het huidige klimaat weer toonaangevend conservatief.
Er is dus nog een lange weg van seksuele hervorming te gaan. De inspanning van Kinsey zal daarbij altijd een inspiratie blijven.

 

home | seksuele informatie | seks & samenleving | opinie | direct hulp | de nieuwe sekstant | over de nvsh | zoek

sitemap | contact | steun de nvsh | adverteren | vacatures