sitemap | zoek
english | français | español
deutsch | русский
 

home > opinie > over seksuele voorlichting > g-plek en vrouwelijk en prostaat

G-plek en vrouwelijke prostaat

G-plek


Tekening Lex Dirkse

Ejaculeren vrouwen ook? Heeft de vrouw ook een prostaat? Zit die achter de G-plek? En waar zit die dan precies? Sinds een jaar of tien worden deze vragen dagelijks gesteld en beantwoord. Een moderne mythe?

G-plek en ejaculatie
De G staat voor Gräfenberg, de gynaecoloog, die in de eerste helft van de vorige eeuw een aantal belangrijke bijdragen leverde aan de seksuele hervorming (bijv. de uitvinding van een spiraaltje van zilver). Hij vluchtte in 1940 naar New York, waar hij - bijna zestig jaar oud - een nieuwe praktijk opbouwde en doorging met het bestuderen van de menselijke voortplanting. In 1950 beschreef hij een plaats in de vagina die anders aanvoelde dan het omliggende weefsel. In hetzelfde artikel schreef hij over een helder vocht dat bij het orgasme uit (volgens hem) de plasopening kwam, dat geen urine bleek te zijn en waarvan hij vermoedde dat het uit een kliertje in de plasbuis kwam. Zelf gebruikte Gräfenberg de naam G-plek niet. De term werd pas in de jaren tachtig bedacht door de Amerikaanse gynaecologen John Perry en Beverly Whipple, die zowel de gevoelige plek als de vochtafscheiding bij het orgasme bevestigden en met de naam G-spot aan Gräfenberg alsnog de eer bewezen die hij tijdens zijn leven onvoldoende had gekregen. In één van hun rapporten schreven ze dat na stimulatie van de G-plek de meeste vrouwen een erotische sensatie voelden en nadien een orgasme bereikten dat dieper was dan het orgasme dat bereikt kon worden door clitorale stimulatie. Bij één op de tien vrouwen uit het onderzoek die reageerden op de stimulatie van de G-plek, werd ook een soort ejaculatie van wit vocht uit de urinebuis opgemerkt. Ze onderzochten het ejaculaat en troffen daarin dezelfde enzymen aan die ook in de mannelijke prostaat voorkomen.

Grote populariteit van de G-plek
Sindsdien zijn G-plek en de vrouwelijke ejaculatie tot in de hoogste en laagste regionen van de seksuele ideologie, wetenschap, voorlichting en commercie doorgedrongen.

Twijfel
Wetenschappelijk is er steeds twijfel geuit en ook op dit moment is er eigenlijk maar weinig zekerheid over het bestaan van de G-plek of van al die andere ’plekken’ (A, X, Y enz) die alternatieve sekstherapeuten hebben bedacht. Uiteraard is de vagina gevoelig voor prikkeling en natuurlijk moest de ideologie van het ’clitorale’ orgasme gecorrigeerd worden, maar de overdreven aandacht voor de G-plek roept ook de vraag op of daar misschien ook een ideologie achter zit. Er is ook verschil van mening over de samenstelling van het vrouwelijke ’ejaculaat’. Wat bij de man de kliertjes van Cowper zijn, heet bij de vrouw de kliertjes van Bartholin. Ze scheiden voorvocht af, dat normaal op de binnenkant van de binnenste schaamlippen komt. Net als bij jongens kan het om behoorlijke hoeveelheden voorvocht gaan. Meisjes klagen wel eens dat ze zo drijfnat zijn van de opwinding dat ze niets meer voelen. Een verklaring voor de ejaculatie bij het orgasme kan dan zijn dat de vrouw voor en tijdens het vrijen niet erg opgewonden is (we weten dat dit veel voorkomt), maar vlak voor het orgasme wel en dan in één keer het voorvocht afscheidt, samen met het lubricatievocht dat de vaginawand afscheidt. Bij de samentrekkingen van het orgasme wordt dit mengsel uitgedreven en dat kan een behoorlijke natte plek opleveren. Maar als er halve liters in stralen worden afgescheiden, zoals in de verhalen die rondgaan en in de porno op internet, dan kan het eigenlijk alleen urine zijn, want er is eenvoudig geen andere structuur die zoveel vocht kan produceren dan de blaas. Het verse vocht kan kleur- en reukloos zijn zoals meestal als je abnormaal vaak moet plassen door kou of druk op de blaas. Druk op de blaas wordt tijdens de coïtus uitgeoefend door de bewegende penis of een ander object. De vrouw krijgt dan een gevoel van aandrang. Normaal gesproken kan ze de plas ophouden, maar soms lukt dat niet. En dat kan een gevoel van schaamte veroorzaken, waardoor ze de volgende keer het klaarkomen of de seks in het algemeen uit de weg gaat. Door nu dat blaasvocht ’vrouwelijke ejaculatie’ te noemen en te bezweren dat het geen urine is, wordt de schaamte omgezet in acceptatie of zelfs trots wanneer blijkt dat mannen het niet vies vinden maar zelfs extra opwindend (de vrouwelijke ejaculatie is een oud pornografisch thema). Het extra druk uitoefenen op de plaats waar de vaginawand dicht bij de blaas ligt (de G-plek), en ’je helemaal laten gaan’ bij het hoogtepunt kan dan ook niet anders dan een ’spetterend orgasme’ opleveren. De term ’vrouwelijke prostaat’ mag wel als overdreven beschouwd worden. Het is op zich juist dat man en vrouw in aanleg (embryonaal) over dezelfde structuren beschikken. Maar net zoals de man over het algemeen geen melk geeft, produceert de vrouw over het algemeen geen zaadvocht. Dit is toch een overbekende feit. Het verst gaat de hype wanneer men de prostaat ’de mannelijke G-plek’ noemt. Wat niet wegneemt dat het druk uitoefenen op de prostaat voor het orgasme de eerste keer ook een ’ongekende’ gewaarwording is.

Literatuur:
Johan van Bussel, 2004, www.seksuologen-vlaanderen.be
Paul Joannides,
Guide to getting it on, Goofy Foot Press, 2006
L.Gijs, e.a.
Seksuologie, Bohn Stafleu, 2004

 

home | seksuele informatie | seks & samenleving | opinie | direct hulp | de nieuwe sekstant | over de nvsh | zoek

sitemap | contact | steun de nvsh | adverteren | vacatures