sitemap | zoek
english | français | español
deutsch | русский
 

home > seksuele informatie > problemen bij het vrijen > niet kunnen klaar komen (anorgasmie), anorgasmie bij de man

Niet kunnen klaarkomen (anorgasmie)

 

Anorgasmie bij de man

Koos Slob

Seksuoloog Prof. Dr. Koos Slob

Dr. Koos Slob

Onvermogen om klaar te komen terwijl er wel een goede erectie is komt betrekkelijk weinig voor. Er is ook weinig onderzoek naar gedaan en dat betekent dat de hulpverlening ook niet optimaal is.

Beschadiging
Elke ingreep of ziekte die de zenuwen van het genitaal apparaat beschadigt of beïnvloedt kan het vermogen tot ejaculatie en orgasme aantasten. We moeten dan denken aan beschadiging van het ruggenmerg, multiple sclerose, operaties in het kleine bekken, ernstige suikerziekte en bepaalde medicijnen zoals antidepressiva. Ook een genetische afwijking in de productie van testosteron kan een oorzaak zijn, zoals bij mannen met het syndroom van Klinefelter.
Voor de duidelijkheid: orgasme en ejaculatie zijn niet hetzelfde, ook al treden ze meestal vlak na elkaar op. Er zijn mannen die wel een orgasme kunnen beleven, maar toch niet ejaculeren. Dit komt ook voor na een prostaatoperatie. Daarbij wordt het afsluitmechanisme beschadigd, waardoor het ejaculaat de blaas ingaat in plaats van naar buiten. We spreken dan van een 'retrograde ejaculatie'. Ook sommige medicijnen kunnen een retrograde ejaculatie veroorzaken.

Andere oorzaken
Er zijn ook mannen met geremd of ontbrekend orgasme waarbij bovengenoemde oorzaken ontbreken. Verklaringen zijn gezocht in andere oorzaken, zoals onvoldoende bewustzijn van hun lichaam, geremdheid vanwege schuldgevoelens of vanwege een soort controledwang, onvoldoende seksuele opwinding, angst om te presteren, overmatig gericht zijn op het plezieren van de partner, of (on)bewust negatieve gevoelens koesteren jegens de partner.
Deze veronderstelde 'psychische' oorzaken ontberen in veel gevallen goede wetenschappelijke onderbouwing. Veel van de publicaties vallen in de categorie 'casuostiek', en betreffen slechts een of enkele gevallen. Dit betekent ook dat er nog geen goed onderbouwde behandelingsstrategieën zijn. Dat wil echter niet zeggen dat succesvolle therapie onmogelijk is.

Eigen onderzoek
Onlangs hebben wij onze patiëntgegevens op een rij gezet. Ik heb daarover samen met David Rowland een artikel geschreven in het International Journal for Impotence Research ( 2004, 16, 270-74). Gedurende de jaren 1993-2001 ondergingen ruim 1400 mannen met seksuele klachten een onderzoek in het laboratorium. Ze keken naar een erotische video met en zonder vibratie aan de penis. De mate van seksuele opwinding werd objectief (toename in penisomtrek) en subjectief (hoe opgewonden bent u?) gemeten.
Van de onderzochte mannen waren er 25 met de klacht 'onvermogen om klaar te komen'. Deze mannen vertoonden dezelfde penisrespons (toename in penisomtrek) op de stimulatie als de anderen, maar hadden duidelijk een lagere subjectieve respons. Zij rapporteerden duidelijk minder seksueel opgewonden te zijn tijdens het onderzoek. Dit komt eigenlijk goed overeen met onze beperkte praktijkervaringen.

Eigen casuïstiek
Mijn eigen ervaring met behandeling dateert van begin jaren 80. Op verzoek van de uroloog hadden we een gesprek met een jongen van 19 jaar die niet kon klaarkomen bij masturbatie. Ik schreef daarover samen met Jeanette Pisa-Minderman een artikel in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde (1982, 126, 1484-1487).
Vanaf zijn 16e was deze jongeman al onder behandeling en had hij vele onderzoekingen (t/m een ziekenhuisopname van enkele dagen) achter de rug zonder dat men achter de oorzaak kwam. De behandelende urologen dachten aan een retrograde ejaculatie. Vrijwel niemand had een goede anamnese afgenomen. In ons gesprek bleek dat er bij masturbatie sprake was van weinig seksuele opwinding en dat na enige tijd masturberen de animo zakte waardoor ook de erectie iets minder werd en hij stopte. Onze 'behandeling' bestond uit praktische adviezen over hoe hij zijn seksuele opwinding kon vasthouden en verhogen, over het doorgaan met masturberen als het spannend werd, e.d. Dit ene gesprek bleek voldoende: Bij het volgende gesprek bleek zijn probleem te zijn opgelost.
Dit was wel erg succesvol, en een hoge uitzondering! In de jaren daarna heb ik regelmatig (jonge) mannen met deze klacht gezien. Vrijwel allemaal is het uiteindelijk gelukt om van hun probleem af te komen, al duurde dat soms vele gesprekken en vele maanden, soms wel 1 tot 2 jaar.

Mijn beeld
Hoe is nu mijn eigen subjectieve beeld van de man die niet kan klaarkomen? Het is een man die zijn probleem goed kan verwoorden, die behoorlijk rationeel is ingesteld. Hij is precies en houdt dingen graag onder controle. Als je goed uitvraagt is hij tijdens seksuele activiteit niet heel erg opgewonden; hij heeft wel een goede erectie en kan die ook lang vasthouden. Masturberen doet hij niet vaak (meer), en als hij het doet is hij niet erg opgewonden, en stopt hij eigenlijk na korte tijd. Als hij seks heeft met zijn partner is hij erg op haar (of hem) gericht, hij wil graag een goede minnaar zijn.
Tijdens de behandeling wordt aan de volgende zaken aandacht besteed:


Naar mijn idee zijn dit zaken die mannen ook zelf kunnen uitproberen, zodat ze ook zonder therapeutische hulp zelf hun problemen kunnen oplossen.

 

home | seksuele informatie | seks & samenleving | opinie | direct hulp | de nieuwe sekstant | over de nvsh | zoek

sitemap | contact | steun de nvsh | adverteren | vacatures