- Ik heb al een jaar seks met mijn vriendin, en in die tijd is het mij nog nooit gelukt haar een orgasme te laten krijgen.
- Ik ben een meisje van 15 en ik heb al ongeveer 2 jaar seks, maar ik ben nog nooit klaargekomen, ook niet door zelfstimulatie.
- Telkens wanneer ik mijn hoogtepunt' ga bereiken wordt het allemaal zo intens dat ik de hand van mijn partner weghaal.
- Bij mij is vorig jaar de baarmoeder weggehaald. Sindsdien heb ik erg veel problemen met het krijgen van een orgasme.
- Ik ben als jong meisje seksueel misbruikt en nu kan ik nog steeds
niet klaarkomen.
Dit zijn een paar voorbeelden van vragen over ‘niet kunnen klaarkomen’ die regelmatig in tamelijk grote aantallen bij ons binnenkomen. Wat is het toch dat zoveel leden van vooral het vrouwelijke geslacht een probleem hebben met het bereiken van een orgasme, samen met een partner of in een kleiner aantal gevallen zelfs als ze alleen zijn? En waarom blijft dat verschijnsel zich steeds weer voordoen, terwijl al heel lang door seksuologen en voorlichters op alle niveaus informatie en therapie wordt geboden?
Anorgasmie; vrouwenprobleem
Het niet kunnen klaarkomen (ook wel aangeduid als ‘problemen met het orgasme’ of ‘anorgasmie’) is net zo’n vrouwenprobleem als de voortijdige zaadlozing (te vlug klaarkomen) een mannenprobleem is. Ongetwijfeld hangen deze twee ook met elkaar samen, en treden ze soms tegelijk op. Problemen met het orgasme komen bij vrouwen veel voor. Op grond van onderzoek met vragenlijsten en vanuit de seksuologische praktijk wordt geschat dat tussen 10 en 40 % van de vrouwen er op een of andere manier een probleem mee heeft. Dat varieert van ‘nog nooit een orgasme gehad’ tot ‘moeite met het bereiken van een hoogtepunt´. Ervaring speelt duidelijk een rol: hoe meer ervaring hoe beter het gaat.
Deze cijfers hebben meestal -dat moeten we vooral niet vergeten- betrekking op seks met een partner. Daardoor ontstaat een scheef beeld over het verschil tussen mannen en vrouwen voor wat betreft het kunnen klaarkomen. De traditie in de voorlichting, vanaf Van der Veldes Het Volkomen huwelijk, ging ervan uit dat vrouwen ook bij de geslachtsgemeenschap een orgasme willen en kunnen hebben, sterker nog, behoren te hebben. Ze versterkten eigenlijk het idee dat de vrouwelijke bevrediging net zo afhankelijk was van de coitus als de mannelijke.
Anorgasmie; clitoraal en vaginaal orgasme
Vrouwen die niet bij het neuken klaarkwamen kregen het idee dat ze iets mankeerden. Ze hadden alleen een ‘clitoraal’ orgasme, terwijl het ‘vaginale’ orgasme als ideaal van echte liefde werd gezien.
Het onderzoek van Masters en Johnson in de jaren zestig, waaruit de centrale rol van de clitoris bij het orgasme bleek, kwam als een bevrijding omdat het nu niet langer ‘onvolwassen’ was om een handje te helpen bij het klaarkomen. Toen later de reactie tegen de jaren zestig inzette, kwam ook het ‘vaginale’ orgasme weer terug door de herontdekking van de G-spot, een wat mysterieus aandoende plek in de vaginawand achter de ingang die nu in geen enkele voorlichtingsartikel of -boek ontbreekt. Opnieuw is daarmee het ideale vrouwelijk orgasme gekoppeld aan neuken, ook al heeft meer dan de helft daar moeite mee.
Wat zijn de oorzaken van anorgasmie?
Ook zonder de eis dat er door neuken klaargekomen moet worden, kunnen vrouwen moeite ervaren met klaarkomen. Niet alleen bij het vrijen, op welke manier ook, maar zelfs in hun eentje.
De seksuologie onderscheidt een aantal oorzaken, zoals beschadiging van bepaalde zenuwen na een ongeluk, door ontstekingen, dwarslaesie, ms, na operaties, o.a. het verwijderen van de baarmoeder. Verder kan er sprake zijn van een te lage hoeveelheid testosteron in het bloed of een ziekte van het hormoonstelsel. Ook moet gekeken worden naar de invloed van medicijnen, waaronder de pil. Al met al is hier nog weinig met zekerheid over bekend, echt veel onderzoek is er niet naar gedaan. Er moet dus per individu door een arts/seksuoloog naar gekeken worden.
Als bovengenoemde mogelijke oorzaken zijn uitgesloten, kijkt de seksuoloog naar andere aspecten.
Wie het niet bij zichzelf kan lukt het bij een partner meestal helemaal niet. De therapie ligt hier voor de hand: de vrouw moet leren aan zelfbevrediging te doen.
Er wordt niet goed gevrijd, men is te ruw of streelt op de verkeerde plekjes of met de verkeerde techniek. Men moet dus kennis nemen van de anatomie, bijvoorbeeld de plaats van de clitoris ten opzichte van de vagina, en men moet de seksuele respons bij de ander leren herkennen.
Het kan ook zijn dat de vrouw moeite heeft in een zogenaamde ‘solo’fase te komen. Om klaar te komen moet je even niet op de ander letten, het moet dus lijken op wat je doet als je alleen bent.
Angst voor controleverlies is ook een bekend verschijnsel. Dit komt door algemene geremdheid, onbewust onveilig gevoel bij de partner, maar wordt ook wel verklaard uit negatieve en onplezierige sekservaringen.
Het probleem wordt verergerd door te veel piekeren van te voren, zichzelf observeren, niet opgaan in het vrijen maar als een toeschouwer aanwezig zijn.
Stellen hebben vaak al verkeerde oplossingen bedacht: hij houdt zijn orgasme op, en kan langdurig doorgaan, hetzij met neuken hetzij met manuele of orale activiteit. Als dat niet lukt kan men in een spiraal terechtkomen waarin gevoelens van mislukking en irritatie door elkaar spelen
Wat is er aan anorgasmie te doen?
Men moet eerst nagaan of de oorzaak van het niet klaarkomen gelegen is in het geen zin hebben. Dat is iets anders is dan anorgasmie, maar als er geen zin is blijft het orgasme natuurlijk helemaal uit. Het gebrek aan zin kan verschillende oorzaken hebben, die onder ogen gezien moeten worden. De eenvoudigste oorzaak van geen zin hebben kan gelegen zijn in medicijngebruik of testosterontekort, maar er kunnen allerlei andere oorzaken zijn.
Als er wel zin is, moet je je afvragen hoe vaak je elkaar aanraakt of aanhaalt, met elkaar zoent en streelt, wie daarbij het meeste initiatief toont en wie het meest afwijst.
Je kunt dan een paar maanden alleen maar vrijen zonder neukens, om van het idee af te komen dat vaginaal stoten zonder meer tot een vrouwelijk orgasme leidt.
De vrouw moet actief leren zijn, zichzelf verkennen en bevredigen. Een vibrator kan hierbij van nut zijn. Ook bij het vrijen moet ze zich actief opstellen, niet verwachten dat de partner haar bevredigt. De partner moet niet alle verantwoordelijkheid op zich nemen, de eigen verwachting relativeren.
Niet aan vrijen beginnen met de gedachte een probleem te gaan verhelpen. Veel beter is het om een tijdje te vrijen zonder klaar te komen, en dan te stoppen, bewaren voor de volgende keer, zodat je elke keer weer zin hebt in plaats van ertegen op te zien. De volgende keer kan over een half uur of over een paar dagen zijn.
Er zijn geen drankjes of pillen die ineens helpen, wel is het goed om van te voren zoveel mogelijk zin te creëren door een prettige sfeer, uiterlijk en kleding, en de juiste stemming.
Als het niet op eigen houtje lukt, kan het zinvol zijn eens een seksuoloog te raadplegen. Kijk bij adressen