sitemap | zoek
english | français | español
deutsch | русский
 
 

home > de nieuwe sekstant > jaargang 2006 > tienerzwangerschappen in de Verenigde Staten

Tienerzwangerschappen in de Verenigde Staten

Per jaar raken een miljoen tienermeisjes in de Verenigde Staten zwanger. Een groot deel van hen belandt in de bijstand en maakt de middelbare school niet af. Fotografe Karen Lüthke (25), onlangs afgestudeerd aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag, wijdde er haar afstudeerproject aan. Ze vetrok voor drie maanden naar New York en maakte een fotoreportage en documentaire over zes tienermoeders in de Bronx, een achterstandswijk in New York.

“They sweeten you up. Ze doen alles om je in bed te krijgen”, zegt Penelope (17) in Lüthkes documentaire. “Maar de meiden zelf weten ook niet beter. Hollywood, de halfnaakte meiden op MTV, ze denken dat ze met mannen naar bed moeten om aandacht te krijgen. Daarom worden meisjes van tien hier al zwanger.”
De VS kent het hoogste percentage tienerzwangerschappen van de westerse wereld. Hoewel dat percentage sinds een paar jaar daalt, raakt jaarlijks nog altijd ongeveer 34 procent van de tienermeisjes zwanger. Het merendeel daarvan is ongepland. De cijfers variëren aanzienlijk wat ras en etniciteit betreft. In 2000 werden ongeveer 57 op 1000 blanke tieners van 15-19 zwanger.Voor Hispanic tienermeisjes lag dat cijfer op 132, voor Afro-Amerikaanse meiden op 151. Ter vergelijking, in Nederland raakt slechts 1 op de 100 tienermeisjes tussen de 15 en 19 zwanger, al liggen de cijfers hoger bij Surinaamse, Antilliaanse en Turkse meisjes. Het open seksuele klimaat, de eenvoudige toegang tot anticonceptiemiddelen en het feit dat in Nederland seksualiteit onder jongeren normaal gevonden wordt, verklaart volgens de Amerikaanse organisatie Planned Parenthood waarom de verschillen tussen beide landen zo groot zijn. Tienerzwangerschappen
De maatschappelijke gevolgen van tienerzwangerschappen zijn groot. Kinderen van tienermoeders maken minder vaak hun school af, groeien vaker op in armoede en hebben een grotere kans op gezondheidsproblemen. Ook de tienervaders doen het vaak slecht. Ze gebruiken vaker drugs, zijn meer geneigd tot alcoholmisbruik en gaan minder lang naar school dan hun leeftijdgenoten zonder kinderen. Al met al kosten tienerzwangerschappen de Amerikaanse maatschappij jaarlijks zeven miljard dollar. Ook de meisjes in Lüthkes project – allen Hispanic of Afro-Amerikaans- hebben gezondheidsproblemen, zitten financieel krap en hebben moeite om naast het opvoeden van hun kinderen hun school af te maken.

Karen Lüthke groeide op in het Duitse Krefeld, maar kwam voor haar fotografie-opleiding naar Den Haag. In 2005 liep ze stage in New York bij celebrityfotograaf Martin Schoeller. De vele tienermoeders die ze daar dagelijks zag op straat, fascineerden haar.
“Je zag ze overal, in de supermarkt, in de metro. Toen ik er onderzoek naar deed, ontdekte ik pas wat voor een enorm probleem het is.”
Ze besloot later terug te keren naar New York om er haar afstudeerproject aan te wijden. Ze bleef er drie maanden en volgde in die tijd twaalf tienermoeders. Uiteindelijk kregen er zes aandacht in haar boek en documentaire.
“Sommige meiden denken dat het eenvoudig is om kinderen op te voeden. Maar dat is het niet, zeker niet als je er twee hebt,” zegt Mari (18).
Ze zit onderuitgezakt op een afgesleten bankstel, een baby van een paar maanden oud op haar arm. Ze heeft donkere kringen onder haar ogen.
De bundel staat vol met foto’s in dezelfde mistroostige sfeer. De teksten bij de foto’s zijn hard. De vader van Mari’s baby blijkt tevens de ex van haar moeder te zijn. Ze valt vaak flauw, uitgeput door twee zware bevallingen. Lüthke: “Van alle moeders had Mari het ‘t zwaarst. Ze had geen diploma en leefde van de bijstand. Ze belde me vaak op om te zeggen dat ze honger had en geen eten kon kopen. Ik denk dat ze zich eenzaam voelde en iemand zocht om mee te praten.”
Mari woont met haar twee kinderen in een kleine slaapkamer in haar ouderlijk huis. Het babybedje past er nauwelijks in. De muren zijn kaal.
Met de alarmerende statistieken en de drama’s die uit de verhalen spreken, is het moeilijk objectief te blijven. Lüthke koos daarom voor een tweeledig perspectief: de fotoreportage, waar ze zelf de teksten bij schreef, en een korte documentaire, waarin ze juist de moeders aan het woord laat. Maar de boodschap is hetzelfde. Tienermoeder zijn is zwaar. Al houden de meiden nog zoveel van hun kind, ze hebben allemaal moeite om rond te komen en voelen zich vaak eenzaam. Opvallende afwezigen in alle verhalen zijn de vaders. Op twee uitzonderingen na voeden de meiden hun kinderen alleen op. In de meeste gevallen gingen de vaders er vlak voor de bevalling vandoor. Zo ook in het geval van Nahjala, een afro-amerikaanse van 18 met een dochtertje van twee weken oud: Brianna. Een eerdere zwangerschap eindigde in een gedwongen abortus. “Toen ze terugkwam van de abortuskliniek probeerde ze zich in haar slaapkamer op te hangen, maar dat mislukte. Toen ze een paar maanden later weer zwanger werd, wilde ze het kind per se houden”, zegt Lüthke. De vader verbrak de verloving en ging ervandoor met een ander meisje toen Nahjala acht maanden zwanger was.

In this love
I lost myself completely
(...)
That love
That offered me the world
He was my love
Till he left me alone and 8 months pregnant with his baby gi

Nahjala, 18 jaar

Waar in Nederland seksuele voorlichting al op veel basisscholen begint, komt die in de VS meestal te laat. Sommige meiden hebben al een kind wanneer ze voor het eerst horen hoe ze een condoom moeten gebruiken. Meestal bestaat de voorlichting maar uit één boodschap: geen seks voor het huwelijk.
Op bijna eenderde van de middelbare scholen maakt seksuele voorlichting zelfs helemaal geen deel uit van de leerstof. Lüthke: “Veel meisjes raken per ongeluk zwanger. Een maatschappelijk werker van de University Heights High School vertelde me over een meisje dat niet begreep dat ze zwanger was geworden. Haar vriendje had haar verteld dat hij de pil slikte en dat ze daardoor niet zwanger kon worden.
Ze hebben gewoon geen idee. Vaak weten ze niet eens dat je geen toestemming van je ouders nodig hebt om condooms te kunnen kopen”.

Naast onwetendheid speelt ook het strenge Katholicisme, vooral bij de Spaanstalige families, een grote rol. Lüthke:
“Daar wordt gewoon niet over seks gepraat. En kinderen krijgen wordt daar toch gezien als een plicht.”
In haar boek vertelt Lüthke het verhaal van de zeventienjarige Penelope, moeder van Xander van anderhalf. Penelope’s eerste zwangerschap eindigde in een miskraam. Toen ze weer zwanger raakte, was ze ervan overtuigd dat de geest van haar eerste kindje op deze manier teruggekomen was. Angelica (15), moeder van een zoon van zes maanden: “Nou, mijn moeder was een beetje overstuur, maar ze zette zich eroverheen, want wij vrouwen zijn nou eenmaal hier om ons voort te planten and have God’s gift.”

De meiden hebben grote plannen voor zichzelf. Angelica (15) wil advocate worden, Anais (17) kinderarts. Lüthke wil de meiden graag blijven volgen.
Over een paar jaar hoopt ze een vervolgdocumentaire te kunnen maken.
“De meesten van hen raakten zwanger op hun vijftiende. Toen zaten ze nog midden in hun puberteit. Nu moeten ze opeens hun school afmaken en voor hun kind zorgen. Dat is een enorme druk. Het zijn tieners, maar eigenlijk zijn het geen tieners meer, maar moeders. Ik heb daar groot respect voor.”

De fotobundel is voor 15 euro te bestellen bij Karen Lüthke op kluethke80@hotmail.com.

home | seksuele informatie | seks & samenleving | opinie | direct hulp | de nieuwe sekstant | over de nvsh | zoek

sitemap | contact | steun de nvsh | adverteren | vacatures