vaginisme

Pijn bij of na het vrijen kan een heleboel verschillende oorzaken hebben: een maagdenvlies, een infectie, littekenweefsel, schrale huid, enzovoort, zie Pijn bij het vrijen. De meest voorkomende oorzaak van pijn, vooral bij beginners, is vaginistisch reageren, ook wel vaginisme genoemd. Dit is het onwillekeurig samentrekken van de voorste vaginaspieren bij het naderen van een object, zoals een vinger, een penis of een onderzoeksinstrument. Als het voorwerp dan toch naar binnengaat geeft dat pijn en irritatie, die inderdaad dagen kan duren.

 

Vaginisme: angst voor pijn bij seks

De oorzaak van het vaginistisch reageren is angst voor pijn. Die angst kan ontstaan zijn door eerdere ervaringen. Als het binnendringen van de penis de eerste keren pijn doet, ga je de volgende keer weer pijn verwachten, waardoor de vaginaspieren zich samentrekken, waardoor het weer pijnlijk is als de penis naar binnen komt, enzovoort.
Vaginistisch reagerende vrouwen voelen bewust of onbewust een sterke angst voor penetratie. Dat is eigenlijk heel begrijpelijk. Meisjes die voor het eerst neuken hebben meestal ook een beetje last van vaginisme. Bij sommigen blijft dit bestaan. Zij gaan zo veel mogelijk geslachtsgemeenschap uit de weg. Ze kunnen wel een bevredigende seksuele relatie hebben zonder penetratie. Met een vriendin maar ook met een vriend.

 

Vaginisme: probleem voor de relatie

Voor mannen is een vaginistische partner meestal een probleem. Hoewel ze zich wel willen aanpassen, verlangen ze toch erg naar penetratie. Soms denkt hij dat hij haar er wel vanaf kan helpen. Zij wil hem ook wel ‘ter wille’ zijn, maar dat geeft dan toch weer pijn, en bij hem schuldgevoelens en irritatie.
Vaak krijgt hij ook problemen met de erectie.
Afhankelijk van personen en omstandigheden kan dit een behoorlijk seksueel probleem worden. Men gaat pas naar de dokter als men zwanger wil worden.

 

Vaginisme: tips voor zelfhulp>

Ook zonder professionele hulp kun je proberen van vaginisme af te komen. Het is een proces dat wel enige tijd in beslag neemt. Heel belangrijk is om af te spreken bewust geen geslachtsgemeenschap te hebben. Dus absoluut niet toch maar proberen ‘door de pijn heen’ te gaan, want dat werkt averechts; de klachten blijven dan optreden, en behalve pijn kunnen er bloedinkjes en ontstekingen optreden.
Als je jezelf wilt helpen, staan hier de twee belangrijkste dingen waar je in moet oefenen:

 

Inbrengen van voorwerpen

In het begin kun je het het beste in je eentje oefenen. Neem er vooral een spiegel bij, ga op je gemak zitten, maak de vaginaopening goed nat met speeksel, en kijk ernaar. We gaan ervan uit dat er geen ontsteking of andere pijnveroorzaker aanwezig is. Breng nu je pink (met korte nagel) naar de opening en laat die ertegen rusten. Voel hoe je vaginaspier zich samentrekt. Die is onderdeel van je bekkenbodemspieren. Die kun je zelf ook een paar keer bewust aantrekken, net alsof je je plas ophoudt. Breng dan de pink zachtjes een klein stukje naar binnen en laat hem zitten. Het mag geen pijn doen (is dat wel het geval, dan moet je eerst iets nemen dat nog dunner is dan je pink, bijvoorbeeld een op maat gesneden peentje). Trek opnieuw een paar keer je bekkenbodemspieren samen, voel je pink. Doe dit nog een paar keer, spannen, ontspannen, spannen, ontspannen. Haal de pink eruit, breng hem weer in, en herhaal.
Deze oefening zou je een aantal dagen moeten herhalen, in ieder geval net zo lang als je het prettig vindt. Heel mooi is als je van deze oefening opgewonden wordt, en jezelf kunt vingeren, terwijl je er iets in je vagina zit. Het gaat er natuurlijk om dat je seksueel plezier ervaart zonder dat er pijn optreedt. Je kunt zelf verder gaan door de middellijn van wat er naar binnen gaat steeds groter te maken. Seksuele opwinding is welkom bij elke volgende stap.
Er komt ook een moment waarop je je partner inschakelt. Jullie hebben uiteraard afgesproken dat er voorlopig geen geslachtsgemeenschap plaatsvindt. Nadat je zelf geoefend hebt en voldoende resultaat hebt bereikt, kunnen jullie het ook samen doen, met zijn pink in plaats van de jouwe. Als dit eenmaal goed gaat, komt de rest ook goed. Als je maar niet al te veel haast hebt, niets forceert, en het hele gebeuren met lustgevoelens kunt combineren.

 

Oefenen van de bekkenbodemspieren

De spieren rond je anus, je vagina en je urinegaatje vormen één structuur die onderdeel is van de bekkenbodemspieren. Samentrekking daarvan sluit urinegaatje, vagina en anus af. Je kunt de controle over de spieren oefenen. Ga als je moet plassen met gespreide benen op het toilet zitten. Probeer terwijl je plast je plas weer in te houden zodat je de straal onderbreekt, maar zonder je benen bij elkaar te doen. Je moet dan dus echt die spieren gebruiken. Plas vervolgens door of probeer of je extra hard kunt doorplassen, door te persen. Oefen dit regelmatig, liefst elke dag. Als je het gevoel eenmaal kent, kun je de spieren ook aanspannen en ontspannen als je op een stoel zit of in de lift staat of waar dan ook. Doe dat een paar keer per dag, ongeveer twintig keer achter elkaar. Als je op zo’n manier je spieren samentrekt, dan ontspannen ze zich vervolgens automatisch. Je kunt ook bewust die spieren ontspannen, namelijk door te persen. Niets doen betekent dus niet dat je spieren helemaal ontspannen zijn. De vaginaspieren werken hetzelfde als de sluitspier van de anus en die ontsluit (opent) zich ook pas als je perst.
Heb je het gevoel dat je ongeveer weet hoe de spieren werken dan kun je doorgaan met de oefeningen om je vagina te leren kennen. Je hoeft de oefeningen dus niet allemaal in één keer te doen; daar kun je zoveel tijd voor uittrekken als je wilt. Dagen, weken, of zelfs maanden.

Deel dit artikel