hetverborgenleven

Van 1884 tot 1894 produceerde een Amsterdamse drukker in opdracht van een rijke oude Engelsman 25 exemplaren van een geheim dagboek van meer dan 4000 pagina’s. My secret life beschrijft onder de auteursnaam Walter een leven waarin seks centraal staat.

 

My Secret Life

Nooit eerder was in de wereldliteratuur zo intens, met zoveel detail, emotie en realisme de geilheid in al zijn uitingsvormen beschreven en overdacht. De auteur doet het met honderden, meestal lichte, vrouwen over de hele wereld, in alle denkbare en niet denkbare omstandigheden en variaties. Hij ondervraagt de vrouwen en meisjes over hun levensomstandigheden en beschrijft hun gedrag en anatomie met grote aandacht. Zijn nieuwsgierigheid is onbegrensd en zijn verlangen onstuitbaar. En hij voelt zich daarover niet schuldig. Integendeel, hij geselt van tijd tot tijd de hypocrisie van met name de Engelse samenleving.

 

Erotomaan

Het meest recente wetenschappelijke boek over Walter is van Ian Gibson en heet The Erotomaniac. In dit boek komt Gibson met sterke argumenten dat Walter niemand minder was dan Henry Spencer Ashbee, een keurige Victoriaan, getrouwd, vier kinderen, welgesteld zakenman, wereldreiziger en steunpilaar van de maatschappij, die beschikte over een appartement in de City, waar hij een enorme verzameling seksuele literatuur bezat.
Onder de schuilnaam Pisanus Fraxi publiceerde hij daarvan overzichten.
Gibson kreeg van Ashbee’s kleindochter de beschikking over diens ‘gewone’ dagboeken. Daarin vindt hij feiten, stijlkenmerken en woordgebruik, die met My Secret Life overeenkomen. Ian Gibson betoogt ook terecht dat My Secret Life geen echt dagboek is, maar fictie, dus gebaseerd op eigen ervaring en aangevuld met boekenkennis en fantasie.

 

Delen uit My Secret Life vonden vanaf het begin hun weg op de illegale markt. In 1966 verscheen de eerste volledige uitgave in Amerika. In Nederland kwamen een jaar later zowel Het Verborgen Leven van Steven Marcus als Walter, de Engelse Casanova, van het echtpaar Kronhausen (vertaald door Gerrit Komrij) op de markt.
Wie de auteur was die achter de naam Walter schuilging bleef lang onduidelijk. Nu heeft Ian Gibson dat dus aangetoond, zij het niet met 100% zekerheid.
Maar de afkeuring van het geheime leven blijft. De term ‘erotomaan’ is een voorbeeld van deftig schelden. Men kan ook ‘viezerik’ zeggen of ‘seksverslaafde’. Omdat niemand zo genoemd wil worden, houden we net als Walter ons privé-leven geheim.

Deel dit artikel